De stoarmfloed fan 1825 fuorre it ferlet fan in sterkere seewarring en better wetterbehear yn Fryslân. It provinsjebestjoer bemuoide him nei de ramp mear mei de rin fan it wetter en seach de oplossing benammen yn it ynpolderjen fan ûnbedike lân. Dy ambysje libbe al sterk yn de achttjinde iuw. Goed 100.000 bunder lân waard bedike, al soe wetter de duchtichste fijân fan Fryslân bliuwe. Mark Raat skriuwt oer it iuwenâlde Fryske polderideaal en de lokaasje dy’t as mylpeal dizze ambysje symbolisearret: it Ir. D.F. Woudagemaal op De Lemmer.




