De measte Nederlanners stelle har Noarmannen foar sa’t dy yn 1927 troch J.H. Isings op de skoalplaat ‘De Noormannen bij Dorestad’ tekene binne. Underwilens witte wy dat der in soad net oan doocht. Mar Isings hie him goed dokumintearre en syn plaat jout de stân fan de doetiidske kennis oer de Fikingen wer.

It sukses fan de Fikingen op see hong gear mei it type skippen dat se houden. Us kennis dêroer komt fan twa net altyd betroubere skriftlike boarnen (skriftlik en ôfbyldingen) en de de wol betroubere archeologyske fynsten. Mar dêr binne mar sa’n bytsje fan fûn dat it dreech is om in jildende omskriuwing te meitsjen fan 'it' Fikingskipstype. 

By har rôfoerfallen sloegen de Noarmannen de Fryske kust (Wezer oant Swin) net oer. Dêr foel in soad bút te heljen. Oer de skea oan minsken en materieel witte wy net folle, mar wy ha dochs in seldsum foarbyld út Bedum. Dêr waarden Walfridus en syn soan Radfridus, leauwige kristenen, op grouwélige wize fermoarde. Har grêven groeiden út ta beafeartsplakken mei elk in eigen tsjerke.