Fryslân bringt yn dizze edysje in special fan trije artikels yn it ramt fan 80 jier befrijing. Nei oanlieding fan de eksposysje ‘Twadde thús’ yn Tresoar oer evakuees en har Fryske gastgesinnen yn de oarloch, beskriuwt haadredakteur Herman Broers it bysûndere oarlochsferhaal fan syn eigen mem, Greetje Huksloot. Dy kaam út it bombardearre Rotterdam wei nei Oerterp. Yn tsjinstelling ta tûzenen oaren is sy de rest fan har libben bleaun en Friezinne wurden.

Fryslân bringt yn dizze edysje in portret fan de earste direkteur fan de Coöperatieve Condensfabriek ‘Friesland’ yn Ljouwert, Sietze Hepkema (1884-1963), dé pionier fan de Fryske suveleksport. Hy begûn dy troch tritich Fryske suvelkorporaasjes mei inoar oprjochte topkorporaasje yn 1913, wie wol in boeresoan mar hie noch noait kondinsearre molke sjoen. Troch Hepkema, dy’t de CCF 38 jier late, waard de Fryske boer fan lytsskalich selsfoarsjennend, mondiaal eksportearjend.

Wat is de leeftiid fan in folk, in mienskip, in stêd? Wat langer lyn, wat lestiger te bepalen, want boarnen sjitte tekoart. Eins witte we it gewoan net. It fieren fan de leeftiid fan in folk, mienskip of stêd hat selden wat mei de skiedkundich bewiisbere werklikheid te krijen. Sa toant ús bygelyks it stedsfeest ‘Froonacker’ by 750 jier Frjentsjer yn 1949. Wêrmei dan al? Stefan Kortrijk beskriuwt it yn dit nûmmer fan Fryslân.

Fansels ha we yn it nijste nûmer omtinken foar de eksposysje yn it Fries Museum Ja, ik wil. 250 jaar trouwjurken, noch te sjen oant en mei 16 febrewaris. Gearstaller fan de eksposysje Eveline Holsappel nimt ús oan de hân troch de skiednis fan benammen de Fryske troujurken.

Yn dit nûmer omtinken foar twahûndert jier rêdingwêzen oan de Fryske kust, by it twadde iuwfeest fan de Koninklijke Nederlandse Redding Maatschappij. Fryslân ken no sân rêdingstasjons, mar dat wienen oait tsien. Wylst it oait mar mei ien begûn. De ‘Kikkert-rige’, in nije searje pocket- en paperbackútjeften fan Fryske boeken, wie yn de jierren sechtich fan de foarige iuw in inisjatyf fan Fryske boekútjouwers om mei in moderne presintaasje in breder lêzerspublyk te berikken.

Yn dit nûmer omtinken foar de ferbou en ferwurking fan flaaks as in ‘needsaaklik kwea’, lykas Henk Dijkstra yn syn iepeningsartikel sketst. De Friezen wienen koprinner fan de flaaksyndustry yn Nederlân: fan de hast 4.000 braakhokken en swingelketen dy’t Nederlân yn 1907 noch telde, stienen goed 2.800 yn de Fryske flaaksstreken en fan de goed 8.000 flaaksbewurkers, wurken hast 4.600 yn ús provinsje. Histoarisy kinne mei foarbylden lykas dizze parallellen lûke nei ús hanneljen fan no. Der skûlje in soad histoaryske lessen yn dy braakhokken.