Op de cover it Drachtster Lyceum dat al in pear jier pleage wurdt troch bestjoerlike problemen. It krijen fan dizze HBS yn 1919 spile in kaairol yn it foarútgongstinken fan de Drachtsters yn it Ynterbellum en wie de opmaat foar de hurde groei fan Drachten nei de komst fan Philips yn 1950 en de groei nei mear as 40.000 ynwenners. It goede ûnderwiisklimaat yn Drachten, ferwurven mei dy HBS, wie fan belang foar Philips om nei Drachten te gean.

Fryslân biedt jonge geschiedenisschrijvers een podium, al geven we senioren met een vlotte pen ook nog altijd de ruimte. Maar om kwalitatief lezen en schrijven over geschiedenis te kunnen blijven volhouden in Friesland, zal het aantal jonge schrijvers snel moeten toenemen, betoogt hoofdredacteur Herman Broers in zijn voorwoord van dit eerste nummer van de dertigste jaargang.

Oait waard it histoarisy sterk ôfret: skiednissen beskriuwe út in persoanlik perspektyf wei. Gelokkich binne de measte histoarisy der yntusken fan weromkommen. It persoanlike perspektyf is allinnich al in weardefol ynstrumint om komplekse histoaryske ûnderwerpen mei ‘te iepenjen’, in oangripingspunt foar de ûndersiker rjochting it (lêzers)publyk.

Fryslân is dikker geworden, van 32 naar 40 pagina’s. Een ruimere jas voor betere presentatie. Geschiedenis vergt soms uitleg, in toenemende mate ook in beeld en daarvoor is enige bewegingsruimte gewenst. De gewonnen ruimte vertaalt zich in een vijfde artikel per editie, meer recensies, interviews keren terug, meer jonge auteurs en meer dialoog over geschiedenis en cultuur in algemene zin. Verbinding met de actualiteit wordt een zwaarder wegend argument in de onderwerpkeuze, al houden wij het uiteraard wel bij het historische perspectief.

Dat wy al twatûzen jier fan Friezen sprekke, tankje we oan de Romeinske histoarikus Plinius de Aldere. Yn syn Naturalis Historia neamt hy as earste de Frisii en jout in noch altyd ta de ferbylding sprekkende beskriuwing fan har wengebiet. Plinius - boujier 23 nei Kristus - stiet presys twa milennia letter wer yn de belangstelling, ek yn dizze Fryslân.

Minie Baron skriuwt yn de earste bydrage yn de nije rige oer de skiednis fan de Fryske sûnenssoarch oer de lytse kreamkliniken fan fuort nei de Twadde Wrâldoarloch. Dy wiene om mear redenen as allinne it yn goede banen lieden fan de ‘babyboom’.