Overlast van zuivelfabrieken
Tot in de jaren zeventig loosden de vele zuivelfabrieken hun afvalwater in het omliggende oppervlaktewater. Dat gaf veel overlast voor omwonenden. Pogingen de gevolgen in te perken waren halfslachtig en het duurde het tot begin jaren negentig voordat de lozingen definitief eindigden. De meeste fabrieken waren verdwenen en de resterende op het riool aangesloten.
Mislukte onderduik?
In de maanden na de bevrijding keren tienduizenden ontheemde dwangarbeiders, vaak na maanden-, soms jarenlange ontberingen, huiswaarts. Maar in plaats van een warm onthaal door hun geliefden wacht een deceptie. De vermagerde, uitgeputte en hongerige mannen worden met argwaan bekeken: wat hadden ze daar in Duitsland wel niet uitgespookt?
Een morele plicht
Terwijl de geallieerde troepen nog door Friesland trokken, werd de Vereniging Friesland 1940-1945 opgericht. Doel was zorg voor nabestaanden van oorlogsslachtoffers, meer specifiek van verzetsmensen. In meerdere opzichten was de Friese situatie hierin uniek. Zo zijn er tot de dag van vandaag twee Friese Stichtingen.
Blijvende kloosternamen
De talrijke kloosters mogen dan letterlijk van de aardbodem zijn verdwenen, tientallen topografische namen herinneren nog aan de eens zo rijke Friese kloostercultuur. De Olijfberg in Westelijk Kollumerland, Sinaï tussen Earnewâld en Bergum, en de berg Thabor even ten noorden van Sneek: even zoeken en je vindt allerlei Bijbelse namen in het hart van Friesland.
