Het is een sprookje dat Marijke Meu als eerste in Friesland aardappels at, in 1742. Wel was dat een slimme reclamezet: als iemand van vorstelijke bloede deze rare knol at, moest ze wel veilig zijn. In werkelijkheid werden aardappelen al decennia voor Marijke Meu gegeten; het was relatief goedkoop volksvoedsel, dat weinig eisen aan grond en klimaat stelde.

Friesland houdt van toneel: bijna elk dorp heeft zijn eigen gezelschap, van Achlum tot IJsbrechtum. Jubbega telt er zelfs vier. De meeste spelen in het Fries. Maar liefst 138 gezelschappen zijn aangesloten bij de Stichting Amateurtoaniel Fryslân die opleidingen biedt en wedstrijden houdt om de kwaliteit te verbeteren.

Er is in Europa een enorme stroom herdenkingen aan de Eerste Wereldoorlog op gang gekomen. In Nederland, en zeker bij ons in Friesland, is dat een stuk minder. De 'Grote Oorlog' is hier in de vergetelheid geraakt. Erger nog: de meeste Friezen weten alleen de naam van Mata Hari te noemen als het om '1914-1918' gaat.

Dit en de komende twee jaar wordt veel aandacht besteed aan "200 jaar koninkrijk". "1813" is een belangrijk jaar in de vaderlandse geschiedenis. Het geldt als een nieuwe start op de puinhopen van de Franse Tijd.

De cruciale periode in de vaderlandse geschiedenis is de onvoorstelbare uitbarsting van ondernemingslust eind 16de, eerste helft 17de eeuw. In economische, maar zeker ook in culturele zin ontstegen de kustgewesten met adembenemende ideeënrijkdom en productie elke concurrentie.

Zo ogenschijnlijk kalm het Fries Museum decennialang door de tijd scharrelde, zo onrustig is het sinds 2000. Het instituut aan de Leeuwarder Turfmarkt leek wat ingedut, maar kreeg onder leiding van Wim van Krimpen een flinke schop onder de kont. De laatste jaren is het museum speelbal van steeds heftiger discussies.