Al vijf eeuwen trekken belangstellenden naar Terschelling, maar de massatoerist ontdekte het eiland pas na de Tweede Wereldoorlog. Een half miljoen mensen bezoekt nu jaarlijks Skylge. Frisist Pieter Breuker publiceerde op zijn vakgebied, over kaatsen, sportgeschiedenis en het aaisykjen. Onlangs verdiepte hij zich in de historie van het toerisme naar Terschelling.

Tsjibbe Gearts van der Meulen (1824-1906) is wel een ‘nuveraardich hear’ genoemd en een ‘sûnderling’, hij trok zich in ieder geval van niemand aan. Hij kwam uit de ‘Wâlden’ maar voelde zich een wereldburger. Zijn toneelstukken werden – ook lang na zijn dood – overal gewaardeerd. Met zijn voordrachten in het Fries heeft hij mensen veel plezier gebracht op lange winteravonden. Beroemd (en berucht) zijn de zijpaden die hij bij het vertellen van een verhaal insloeg. Over een gevoelsmens met een speelse en veerkrachtige geest, die schreef zoals ‘it hert’ hem ingaf.

Direct na de Tweede Wereldoorlog komt een geboortegolf op gang die ook in Friesland jonge ouders in hun vaak povere woonomstandigheden voor problemen stelt. Bovendien veranderen de inzichten. Om de babyboom ook op het platteland in goede banen te kunnen leiden, openen kleine klinieken in dorpen. De kleinste is van 1948 tot 1951 gevestigd in Boijl (Weststellingwerf) en wordt gerund door verpleegkundige Trijntje Donker-de Graaf. Haar memoires en een patiëntenlijst schetsen een leerzaam tijdsbeeld.

Hycke Botes bedacht een kruidendrankje tegen hondsdolheid waarvan in 1731 de Staten van Friesland het recept publiceerden. We weten alleen dat ze uit Ferwerd kwam en een zoon had. Hondsdolheid was een probleem, in Friesland en elders in Europa. Na publicatie reikte de roem van haar recept dan ook ver, al was het van tijdelijke aard.